Transformatief handelen in een po-klas

In een tijd van groeiende verschillen zoeken we opnieuw naar verbinding, een gevoel van erbij horen en de herontdekking van basisrust.

De mini-samenleving van de klas is een wonderlijke plek vol onvoorspelbaarheden en verborgen mechanismen. Welke pedagogisch-didactische patronen kunnen we tegelijkertijd herkennen na 2500 lesobservaties ieder schooljaar? Welke effectieve bouwstenen komen bovendrijven in ons pedagogisch-didactisch handelen wanneer we de leerverschillen tussen leerlingen willen verkleinen, de sense of belonging versterken en de basisrust willen terugbrengen in onze lessen? En hoe borgen we ten slotte dit individuele vakmanschap ten behoeve van een collectieve en duurzame impact?