Individualiteit zonder individualisme, collectiviteit zonder collectivisme

In een tijd waarin cijfers richting geven en mensen betekenis zoeken, verschuift datagedreven leiderschap van afstand naar nabijheid, van professionele eenzaamheid naar professionele intimiteit in cultuurverandering.

Het principe van collective efficacy binnen de evidence-informed traditie kan rekenen op steeds meer draagvlak binnen de onderwijspraktijk. Maar wat leert de ervaring op 100 Nederlandse scholen ieder schooljaar ons over welke vorm van collectiviteit nu daadwerkelijk productief is? En hoe verhoudt dit zich tot de evenredige wens tot autonomie en individualiteit van professionals? Welke kenmerken zien we terug bij scholen die erin slagen kansengelijkheid te verbinden met een sterke onderwijskwaliteit in relatie tot deze ik-we-balans? Wat is daartoe nodig vanuit het schoolbestuur? In deze reflectiesessie beschouwen we deze fundamentele vragen vanuit de nieuwste data-analyse en praktijkinzichten over effectieve routes in professionalisering en cultuurverandering.